Ayrılık ufukta görününce ortaya çıktı güzel anılar nedense. Düne kadar burayla ilgili tek güzel anım yoktu. Şimdi düşünüyorum da ayrıldığımda hep kötü anmayacağım burayı.(Allahı’ım nolur bi aksilik çıkmasın da ayrılayım)
Muhtemelen Bahçe’de ve hatta Osmaniye’de son haftalarım… Devlet Bahçeli’ye kazık atıp “evet” dediler ama yine de sevmeyeceğim burayı. Osmaniye’nin ya da Bahçe’nin bi suçu yok. Konyanın da suçu yoktu hatta belki Kırıkkale’nin de. (16 da 1 ihtimal Kırıkkale’ye geri dönüyorum. Hayat böyle bişey işte) Mekanları mekan yapan içindeki insanlarmış gerçekten. Yoksa tepsi gibi Konya’nın nesine kurban olayım nesini yana yakıla arayayım. 2 oda 1 salon, balkonunun eni (buraya dikkat ENİ) bi adamın sığamayacağı büyüklükte olan ve haliyle içerdekilerin de sürekli olarak sigara dumanına maruz kaldığı Endülüs’e niye acıyla veda edeyim? Evet ucuza maç izliyorduk, evet indirimli çay, sıcak çikolata, soda v.s içiyorduk, evet sabah 9 buçukta açılırken giriyorduk akşam 8’de mecburiyetten çıkıyorduk ve gün boyu sadece 1 çay içmemize rağmen kimse bizden 2. bir sipariş vermemizi istemiyordu; ama bizi Endülüs’e bağlayan bunlar değildi. Güzel insanlar gördüm ben Konya’da. İnsandı onlar gerçekten. Canımız ne istediyse yaptık ve insanlara da bunu yapmaları için fırsat verdik. Bazıları bu fırsatı iyi değerlendirip ziyadesiyle canımızı yaktı ama olsun. Biz hala birbirimizin sesini duyduğumuzda çığlıklar atıp komşulardan azar yiyen çocuklarız. Ne olursak olalım hep çocuğuz. Seviyoruz bu özgürlüğümüzü. İşte beni Konya’ya bağlayan şey de buydu. Kendileri gibi yaşayan kendimi kendim gibi yaşatan bebelerdi J O yüzden bu sene içinde Konya’ya tayinim çıktı çıktı; çıkmadı bizim uşaklar da gittikten sonra ne yapayım ben Konya’yı. Artık yüzüne bile bakmam. Mevlana için giderim sadece. Bi de 25 liralık orijinal converse satan dükkan için J
Güzel anılarım olsa da Osmaniye için bu kadar hasretle konuşmayacağım kesin. Konya başkaydı ya. Ordakiler bizden uslu çocuklar olmamızı istemediler, biz de fırladık gittik. Burdakilerse her ne kadar bana karışmasalar da uslu görünen hin çocuklar. Bi de o kategori var tabi. Konya tayfasına hafiften fırlama denebilir, uslusu vardır bunun, bi de hini. İçten pazarlıklısı… Kuran kursu olmasına rağmen gram huzur ve maneviyat bulamadığım yerden kurtulmaya az kaldı. Sabır sabır sabırrrr
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder