ciddiyet :)

Güney Afrika biletimi iptal ettim. Yurda kesin dönüş yaptım.

Yıkıldık ey halkım. Ama üzülmeyin bu günler de geçer. Zaten bu dünya kupası olayı bizi bozardı. Popüler kültürün ürünüydü. Kapitalist burjuva sistemin bize dayattığı bir organizasyon saçmalığıydı. Zaten bizim anavatan olarak evladımıza karşı bir sorumluluğumuz vardı. KKTC’nin alınmadığı yere bizim girmeye çalışmamız saçmalıktı. Zaten Bosna da bizim takım sayılırdı. Onlar gidiversindi canım bir kere de; biz çook gittiydik zaten, daha da çoook giderdik ne olurdu ki? Malum Bosna maçından önce ünlü Türk düşünür Okay Karacan üstadım “Ardila sizi bekliyor, hadi çok bekletmeyin” diye yazmıştı. Neyse ki artık bu tür organizasyonlara katılamadığımızda tek üzülen biz olmuyoruz. E bu da bir teselliydi tabi. Bosna kardeşimize Portekiz karşısında başarılar. Bize gol atmasına rağmen bütün kalbimiz Dzeko’yla beraber. Öyle değil mi? Duyamadım. Sizin değil mi yoksa? Neyse…

Polonya bize yaramadı, haydi millet Türkiye’ye

Ramazan gecelerimin en güzel eğlencesi Karagöz-Hacivat falan değildi. Eurobasket 2009’du. Hey haaatt ona da Türk gibi başladık; ama yine sonunu getiremedik. Olsun. Yine de güzeldi. Sekizincilik de bir derecedir neticede. Ama İspanya ne yapıyor öyle. Futboldur baskettir, topla götür madalyaları. Son dedikodu; Fenerbahçe Ülker Tanyeviç Hoca’yı gönderiyormuş, garanti İspanya’nın hocasını alırlar, yanına da Pau-Marc Gasol kardeşleri falan, Allah ne verdiyse artık. Ama yine de bir şey olmaz o takımdan. Buraya yazıyorum.

Tatil planım: İstanbul, Ankara, İzmir, Kayseri

Güney Afrika’ya da hiç gidesim yoktu, iyi oldu dünya kupasına katılamadığımız. Hem gelin görün oradakinden daha eğlencelisi bizim memleketimizde bu yaz. 2010 Basketbol Dünya Kupası Türkiye’de! Hem ev sahibi olunca doğrudan katılıyorsun, böylece futboldaki hüsranı yaşamamış oluyorsun; hem de 12 Dev Adam gerçekten süper. Hiçbir şey yapmasalar da süper. Ender’in şutları yeter o maçlara gitmek için.

Button da şampiyon oldu, çatlasın düşmanlarım

Bu acar gazetecinizle ne kadar övünseniz azdır. Hiçbir şeyden geri kalmıyorum, sizin için Formula 1’den disk atmaya her tür sporu takip ediyorum. Bir taraftan da erdim. Kahin olacağım yakında, köşeyi döneceğim sonra da. Yıllaaar yıllar önceydi… Bu Jenson Button denen kerata Formula 1’de yeniydi daha. Dedim bu çocuğun gözü göz değil, kesin şampiyon olur bu. Bu sezon değil ama, çok sonra. Bir gün mutlaka dedim. Kimse inanmadı bana. Zaten 2006-2007 sezonunda Kimi Raikonnen şampiyon olacak dediğimde de inanmamıştı o kimse bana. Neticede ne oldu? 2007’de şampiyon Raikonnen, bu sezon şampiyon Button. Artık önümde el pençe divan durmanın zamanı gelmiştir.

bir vuslat hikayesi

Şükür kavuşturana sevgili okur. Dile kolay 67 gün… Ne zorluklarla geçti bilemezsiniz aaahhh bilemezsiniz. Hasretlik kolay mı ya? Ama sayılı gün her zaman yaptığı gibi bu sefer de tez geçmeyi tercih etti. Siz bu yazıyı okurken biz çoktan kavuşmuş, polemiklere polemik katmış ve bir sonraki ayrılığın yolunu gözlemeye başlamış olacağız. Velhasıl-ı kelam Türkcell Süper Lig’den bahsediyorum. Malumunuz ligimizin güzide takımlarından Beşiktaş sezonu çifte kupayla kapamıştı. Kartal önce, doğma büyüme Beşiktaşlı olduğu iddia edilen; ama yapılan testler sonucu kanının sarı lacivert aktığı tespit edilen Mehmet Topuz’u; akabinde de “Hem Süper Lig hem Türkiye Kupası şampiyonuyuz, maç oynanmadan kupanın bize verilmesi gerekirdi” itirazlarına rağmen Süper Kupa’sını müzmin rakip Fenerbahçe’ye kaptırmıştı. Galatasaray cephesinde ise Canaydın döneminin Adnan Polat’ı hesabı, Polat döneminin Haldun Üstünel’i sevdası boy göstermişti. İlginç bir adam şu Haldun Üstünel. Biz kredi kartına taksit yaptıramıyoruz, adam koca koca kulüplerle masaya oturup koca koca futbolculara peşin fiyatına 4 taksit yaptırıyor. Helal olsun valla. Bir taraftan da korkuyorum, Elano’ya Keita’ya bir şey olacak diye. Malum daha taksitleri bitmedi. Allah korusun yani. Ama bu ayrılık döneminin en çok konuşulan konusu ne Topuz, ne Süper Kupa, ne Elano ne Keita; varsa yoksa mor forma. Hala daha dalga geçtiğinizi duyar gibiyim. “Mor formayı bizden önce, ‘Erkek adam renkli takım tutmaz’ diyen Beşiktaş giydi; o da bir şey mi, Fenerbahçe 2001’de pembe forma giydi, bildiğin pembe yuh yaa” savunmasına hiç girmeyeceğim. Bu yazı yayınlandığında durum ne olur bilemiyorum; ama şu ana kadar mor formanın Cimbom’dan çok, rakipleri morarttığı ve Adnan Polat’ın yine haklı çıktığı ortada.

Bu ne ya! Keşke siyaset yazsaydım, daha güldürüklü olurdu. Spor hakkaten ciddi işmiş sevgili okur. Haziran sayımızda Cimbomumun şampiyonluğunu bu sütunda şen kahkahalarımızla kutlamak dileğiyle. Esen kalın efendim.

Bu arada, Trabzonsporlu bir kardeşimiz, Trabzonspor yönetimine manevi tazminat davası açmış; psikolojimi bozdular, onların yüzünden bunalıma girdim diye. Taraftar kardeşimizi can-ı gönülden tebrik ediyorum. Onun bu hareketi bana cesaret verdi. Ben de Lincoln’e dava açıyorum. Nihahaaaa! Geçen sezon çektirdiklerinin, hele hele Hamburg maçının hesabını verecek. Onun yüzünden enik muamelesi gördüm (Gül Çiğdem’e baki selamlar). Artık kaçışı yok! Yaşasın kötülük! Nihahahahahaaa!!!!!!!

Not: Usain Bolt’tan da bahsedecektim; ama baktım ki sütun bitmiş. Neyse artık. Bir sonraki sayıya nasıl olsa yine bir rekor kırar, biz de onu yazarız.

Konya'nın ÇITı çıkıyor

Kimi veterinerlik okuyor,kimi gıda mühendisliği, kimi ise henüz daha lisede.Ama onlar Konya’nın ilk ve tek yerel mizah dergisi “ÇIT”ı çıkarıyorlar.

Hikayeleri 2 sene önce karikatür sanatçısı Adem Mermerkaya ile tanıştıktan sonra başladı.2 yıl boyunca Adem hocalarından çeşitli mekanlarda karikatür dersleri aldılar.İlk olarak Türkiye Yazarlar Birliği Konya Şubesi’nde derslere başladılar.Daha sonra derslerine Caf Caf Kitap Kafe’de devam ettiler.Oraya da sığamayan genç karikatüristlere Tüketiciler Birliği Konya Şubesi kucak açtı.Yıllarca çeşitli dergilerde ve internet sitelerinde karikatürleri yayınlanan öğrenciler emeklerinin karşılığını nihayet alıyorlar.

Yaşları 15 ila 22 arasında değişen gençler; ilham kaynakları,ak sakallı dedeleri Adem hocalarının izinde “Çıt” çıkarmaya başladılar.
Derginin Genel Yayın Yönetmeni R.Betül Arı; Nasreddin Hoca’dan örnek vererek Konya’da ciddi bir mizah potansiyeli olduğunu söylüyor. “Karikatür abartı sanatıdır ya,bu tarz gerçeküstülüklere hem Nasreddin Hoca’dan hem de Mevlana’nın misallerinden alışkın olan Konya halkı, dergiye beklediğimiz ilgiyi gösterir diye düşünüyoruz” diyor ve ekliyor; “Mevlana’nın ‘kötülükleri örtmede gece gibi ol’ sözündeki misalde, insanların gözünde bir şeylerin somut olarak canlanması sağlanıyor.Konya halkı cümleyle görseli birleştirip olayı hayalinde canlandırabiliyor.Bizim de mizahta yaptığımız budur.”
Kursa katılan her öğrencinin dergide farklı farklı görevleri var. Derginin logosunun hazırlanmasından Büşra Dür, Mustafa Çetinkaya, Furkan Payaz üçlüsü sorumlu.Büşra Dür 2 hafta sonra üniversite sınavına girecek olmasına rağmen canla başla dergisi için çalışıyor.
Karikatürleri ve mizah yazılarıyla dergiye katkıda bulunacak olan Zeynep Koçak, kadronun en küçük ismi…Henüz 15 yaşında olan Zeynep’in çizimleri ustalarıyla yarışacak seviyede…
Afiş ve çıkartmalardan sorumlu Ayşegül Soydan, çizgi roman sanatçıları Atilla Ergin ve Said Aveder,Genel Yayın Yönetmeni R.Betül Arı,logo tasarımcılarından Mustafa Çetinkaya; bir taraftan 2 gün sonra başlayacak olan final sınavlarına hazırlanırken, bir taraftan da ilk göz ağrıları “Çıt” için çalışıyorlar.“Çıt”ları çıksın diye hiçbir fedakarlıktan kaçınmayan gençler hayatın sınav geçmekten ibaret olmadığını söylüyorlar. Hepsi okullarında oldukça başarılılar; aynı zamanda toplumsal sorunları görüp bunlara ses çıkarabiliyorlar.
R.Betül Arı’ya göre bu ekip gücünü çok çalışmasından ve amatör ruhlarının heyecanını kaybetmemiş olmasından alıyor.
Bu gençler karikatürü insanları güldürmekten çok, dünya sorunlarına ses çıkarmak amacıyla kullanıyorlar. Kalemlerini kullanarak toplumsal sorunlarla mücadele etmeye çalışıyorlar. Tam da bu noktada Adem Mermerkaya’nın bir sözünü vurguluyor R.Betül Arı; “Karikatürist,rakibini tek yumrukla nakavt eden bir boksör gibidir.”
Bu ekip ustaları Adem Mermerkaya’nın izinde rakiplerini tek yumrukla nakavt etmeye hazırlanıyor.