7 Ağustos 2009 Cuma

bir vuslat hikayesi


Şükür kavuşturana sevgili okur. Dile kolay 67 gün… Ne zorluklarla geçti bilemezsiniz aaahhh bilemezsiniz. Hasretlik kolay mı ya? Ama sayılı gün her zaman yaptığı gibi bu sefer de tez geçmeyi tercih etti. Siz bu yazıyı okurken biz çoktan kavuşmuş, polemiklere polemik katmış ve bir sonraki ayrılığın yolunu gözlemeye başlamış olacağız. Velhasıl-ı kelam Türkcell Süper Lig’den bahsediyorum. Malumunuz ligimizin güzide takımlarından Beşiktaş sezonu çifte kupayla kapamıştı. Kartal önce, doğma büyüme Beşiktaşlı olduğu iddia edilen; ama yapılan testler sonucu kanının sarı lacivert aktığı tespit edilen Mehmet Topuz’u; akabinde de “Hem Süper Lig hem Türkiye Kupası şampiyonuyuz, maç oynanmadan kupanın bize verilmesi gerekirdi” itirazlarına rağmen Süper Kupa’sını müzmin rakip Fenerbahçe’ye kaptırmıştı. Galatasaray cephesinde ise Canaydın döneminin Adnan Polat’ı hesabı, Polat döneminin Haldun Üstünel’i sevdası boy göstermişti. İlginç bir adam şu Haldun Üstünel. Biz kredi kartına taksit yaptıramıyoruz, adam koca koca kulüplerle masaya oturup koca koca futbolculara peşin fiyatına 4 taksit yaptırıyor. Helal olsun valla. Bir taraftan da korkuyorum, Elano’ya Keita’ya bir şey olacak diye. Malum daha taksitleri bitmedi. Allah korusun yani. Ama bu ayrılık döneminin en çok konuşulan konusu ne Topuz, ne Süper Kupa, ne Elano ne Keita; varsa yoksa mor forma. Hala daha dalga geçtiğinizi duyar gibiyim. “Mor formayı bizden önce, ‘Erkek adam renkli takım tutmaz’ diyen Beşiktaş giydi; o da bir şey mi, Fenerbahçe 2001’de pembe forma giydi, bildiğin pembe yuh yaa” savunmasına hiç girmeyeceğim. Bu yazı yayınlandığında durum ne olur bilemiyorum; ama şu ana kadar mor formanın Cimbom’dan çok, rakipleri morarttığı ve Adnan Polat’ın yine haklı çıktığı ortada.
Bu ne ya! Keşke siyaset yazsaydım, daha güldürüklü olurdu. Spor hakkaten ciddi işmiş sevgili okur. Haziran sayımızda Cimbomumun şampiyonluğunu bu sütunda şen kahkahalarımızla kutlamak dileğiyle. Esen kalın efendim.
Bu arada, Trabzonsporlu bir kardeşimiz, Trabzonspor yönetimine manevi tazminat davası açmış; psikolojimi bozdular, onların yüzünden bunalıma girdim diye. Taraftar kardeşimizi can-ı gönülden tebrik ediyorum. Onun bu hareketi bana cesaret verdi. Ben de Lincoln’e dava açıyorum. Nihahaaaa! Geçen sezon çektirdiklerinin, hele hele Hamburg maçının hesabını verecek. Onun yüzünden enik muamelesi gördüm (Gül Çiğdem’e baki selamlar). Artık kaçışı yok! Yaşasın kötülük! Nihahahahahaaa!!!!!!!
Not: Usain Bolt’tan da bahsedecektim; ama baktım ki sütun bitmiş. Neyse artık. Bir sonraki sayıya nasıl olsa yine bir rekor kırar, biz de onu yazarız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder